Uitverkocht. Al twee maanden van tevoren.

11 april 2026  · Het Badhuis, Nijmegen
Uitverkocht. Al twee maanden van tevoren.
Tien scènes. Geen script. Één avond.
Theatergroep PIT speelde in Het Badhuis. De kaarten waren weg voordat de meeste mensen hadden nagedacht over hun weekendplannen.
Het is inmiddels een patroon. De voorstellingen van PIT zijn bijna iedere keer uitverkocht. Wie het een keer gezien heeft, weet waarom. Wie het nog niet gezien heeft, wacht te lang met kaartjes kopen.
Het Badhuis
Het Badhuis is een ruimte die al iets van je vraagt voordat er ook maar iemand het podium op stapt. Hoge ramen, houten vloeren, licht dat van alle kanten binnenkomt. Aan de pilaren hingen de portretfoto’s van de spelers. Je wist meteen wie je voor je zou krijgen.
Tien scènes. Niets vastgelegd.
De avond opende met een lift. Spelers kwamen en gingen terwijl de bel klonk. Een kluwen van lichamen dat zich steeds opnieuw schikte. Geen woord. Alleen aanwezigheid.
Wat volgde was rauw en gevarieerd. Een rijles die nergens over rijles ging. Twee ruimtereizigers op de vloer, uitgeput, die omhoog keken naar een maan die ze nooit meer zouden bereiken. Een vrouw die na jaren blindheid voor het eerst haar partner zag. Een hotelkamer, twee mensen, en de morgen erna.
Niets was geschreven. Alles klopte.




Wie is PIT?
Al meer dan twintig jaar in het nu
Theatergroep PIT werd opgericht ruim 20 jaar geleden. Bijna alle spelers zijn al tien jaar of langer verbonden aan de groep. Dat merk je. Niet in gladde routines, maar in het tegenovergestelde: spelers die elkaar zo goed kennen dat ze durven te vertragen, te zwijgen, te wachten op wat er echt gebeurt.
PIT is geen gezelschap dat ook theater maakt. Het zijn mensen die wekelijks in het nu staan. Die repeteren en oefenen om tijdens het optreden nog meer in het nu te staan.
Gretige en kundige spelers met het vermogen tot zelfreflectie. Er zijn geen egotrippers. Soms schaterlach ik bij trainingen en soms pink ik een traan weg.
Yvonne Persoon, vaste trainer van PIT
De avond van 11 april werd samengesteld door spelers Marcel en Job.
Zij kozen de scènes, bepaalden de volgorde en gaven de avond zijn ritme.
Van de stille openingslift tot de laatste blik op de maan. Gelach en stilte, soms tegelijk.
En Elsa presenteerde vanouds. Kundig.


